In de reeks "Er was eens, enige tijd geleden"...
Een paar weken terug lag één van de wandelende takken (communiecadeautje van Jasper) er verdacht stilletjes bij. Aangezien onze ervaring met wandelende takken beperkt is, en Luitje er ook een handje van weg heeft om lange tijd onbeweeglijk te blijven liggen, wisten we niet meteen of dit een tragisch sterfgeval was dan wel een lange rustpauze. In quarantaine er dan maar mee! Toen het beest na twee dagen nog geen millimeter was opgeschoven, besloten we dat Bruintje er geweest was, en vonden de koters het nodig om een plechtige begrafenis te organiseren. Met grafmonument en al.
Bruintje is dus ter aarde besteld (voor huisdieren van deze afmeting mag dit blijkbaar gewoon in de tuin ;-) ), en ondertussen hebben we al een vloot nieuwe takken. Hoera!