Paulien klaagde al een tijdje over verminderd gehoor, en had al maaaanden niet meer deftig door haar neus geademd. Doorverwezen naar de NKO-arts dus, die meteen een operatie inplande...
En gisteren was het dus zover!
Half negen, nog niet ontbeten, we zijn er klaar voor... (Of we doen toch alsof ;-) )
Een uurtje later, nog altijd niets gegeten, en maar wachten wachten wachten...
Bloeddruk meten...
...en nog wat meer wachten! Nu vestimentair al iets aangepast. En honger!
Half twaalf, moeder mag zitten wachten in de recovery. Eindelijk!
Terug op de kamer. Nog niet helemaal overtuigd precies :-)
Bezoek...
...en eindelijk iets om te drinken en te eten!!! Hoera!
Waarna we al vlug mochten beschikken.
Ondertussen is het ergste leed geleden. Alleen nog een beetje keelpijn, verder is ons taaie madam fris en fruitig en haar vrolijke zelve.
Blij dat we daar van af zijn!
