Toen het weerbericht overnacht plots van idee veranderde, en de voorspelde regendag wél mooi weer bracht, besloten we 2020 in schoonheid af te sluiten met een fietstochtje naar de Ghellinck.
Onze aperitiefhapjes van straks alvast verdienen, niewaar ;-)
Tijdens onze wandeling zag Paulien (insert enthousiaste toon) KEI-mooie kerstkransen en -bloemstukken, dus...
Of beter: schermtijd dankzij 1000 uur buiten!
Jasper bedacht namelijk een nieuwe regel om de schermtijd in huis hier wat te beperken (jawel hoor; ze hebben blijkbaar zelf ook door dat ze van een hele dag schermpje niet bepaald... euh... aangenaam worden): voor elk uur buitengespeeld krijgen ze een half uur schermtijd.
Deal, dachten wij!
(Zeker als we het weerbericht voor de komende dagen bekeken 😜 - neenee, zo hardvochtig zijn we nu ook weer niet, bij hele dagen regen mogen ze nog gewoon volgens het oude regime op hun schermpjes zitten gapen.)
En zo krijgt mama haar zin (de kinders spelen buiten) en krijgen zij hun zin (want schermpjestijd verdiend). Topplan. Genen uil, diene Jasper! Vandaag hielpen we ze een handje door een uurtje te gaan wandelen - meteen ook minder gezaag daaromtrent want we kunnen het verkopen als "schermtijd verdienen" 😄.
Omdat het immer* vrolijke duo zóóó braaf was geweest, kwam de sint een dagje te vroeg langs. Zo krijgen ze extra veel tijd om met hun spulletjes te spelen!
* In Pauliens geval: behalve als ze honger heeft. Dan is ze niet zo vrolijk.
En braaf waren ze weer geweest. En er lagen mooie tekeningen, en er stonden schoentjes klaar, en heel de reutemeteut.
Hun gezichtjes vanochtend waren dan ook weer goud waard :-)
Beetje wazig, maar het geeft de sfeer wel weer ;-)
 |
| Commentaar hoeft hier niet echt, denk ik. |
Als onze buiten-inspiratie wat op raakt met deze koude, mistige novemberdagen, en de kinders besluiten dat ze genoeg tijd op de trampoline doorbrachten, brengt de bib redding!
En wel met de sinterklaaswandeling. Een kaart, prenten om te zoeken met een stukje verhaal, en wat magie onder de vorm van Sinterklaas, een schitterende combinatie. Dat vraagt naar meer!
Het is iets met reisplannen dit jaar... Maar we weten uit ervaring al dat dat best oké kan uitdraaien ;-)
Plan A was de traditionele herfstvakantie-midweek met de Defoirdts, die om evidente redenen werd afgelast. Iets te veel volk om goed te zijn in deze tijden. Daarna werd plan B gesmeed: naar een huisje aan zee, met eigen bubbel. Akkoord, een vakantieparkgedoe, maar als je enigszins wijs omgaat met de (toch al gesloten ;-) ) faciliteiten kon dat ons inziens best wel veilig. Niet volgens de overheid dus: vakantieparken werden gesloten.
Nog een voucher rijker (we hadden er ook al eentje van onze in-het-water-gevallen-landal-paasvakantie) besloten we dan maar de herfstvakantie in eigen kot (en ook veel buiten eigen kot, maar in eigen streek) door te brengen.
Maar 't bleef kriebelen... En appartementjes waren nog niet verboden... Dus trokken we, zoals héél veel mensen blijkbaar, twee daagjes naar zee. Gelukkig kiezen wij van nature meestal de meest rustige plaatsjes, al was het ook (of moet ik zeggen: net) daar beduidend drukker dan anders.
En we keerden met héél veel zand terug naar huis!
Ook moeder en vader komen zo al eens meer buiten ;-)
Vandaag: met de fiets naar de Ghellinck en daar wat gespeel(plein)d. Weer een paar vakskes gekleurd!
